หัวใจที่ยอมสยบ
อัล อัค เรียบเรียง
หัวใจคือผู้บังคับบัญชาการต่อเรือนร่างให้มันกระทำสิ่งต่างๆ อัลลอฮฺ ตะอาลา ได้กำหนดให้การรอดพ้นในวันอาคิเราะฮฺนั้นขึ้นอยู่กับหัวใจที่ไม่บกพร่อง เพราะหัวใจเช่นนี้เท่านั้นที่สามารถกำหนดพฤติกรรมที่สอดคล้องกับชะรีอะฮฺของพระองค์ได้ พระองค์ทรงตรัสว่า “วันที่ทรัพย์สมบัติและลูกหลานและไม่อำนวยประโยชน์ได้เลยเว้นแต่ผู้มาหาอัลลอฮฺด้วย หัวใจที่บริสุทธิ์ผ่องใส” 26:88-89
หัวใจที่มีความผูกพันกับดุนยาและความจอมปลอมต่างๆ และนำมาเป็นพระเจ้า มันก็ได้กลายเป็นราชาที่คอยสั่งการให้เรือนร่างที่อยู่ภายนอกปฏิบัติตาม ดังนั้นเรือนร่างที่อยู่ภายนอกก็ได้กระทำการสอดรับกับมัน เมื่อหัวใจกลายเป็นทาสของการงานดังกล่าว โดยทั้งรักทั้งกลัวและหวังต่อสิ่งนั้น เรือนร่างหรืออวัยวะภายนอกทั้งหมดก็ตอบสนองต่อมัน ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม จึงได้กล่าวเอาไว้ในหะดีษจากนุอฺมาน บิน บะชีร เราะฎิยัลลอฮุ อันฮุ ว่า “พึงทราบเถิด ในร่างกายมีก้อนเลือดอยู่ก้อนหนึ่ง หากว่ามันดี ร่างกายจะดีไปด้วยทั้งหมด หากว่ามันเสียหาย ร่างกายทั้งหมดก็จะเสียหายไปด้วยทั้งหมด มันคือ หัวใจ” (1)
ฉะนั้น หัวใจคือแหล่งกำเนิดของการงานที่จะปรากฏออกมาภายนอก ด้วยเหตุดังกล่าว ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้กล่าวว่า “แท้จริงการะทำต่างๆนั้นขึ้นกับเจตนา และทุกๆคนขึ้นอยู่กับเจตนาของเขา”(2)
ความหมายก็คือ การกระทำทั้งหมด ฉะนั้นการกระทำของอวัยวะต่างๆภายนอก ทั้งความถูกต้องและการถูกยอมรับจากอัลลอฮฺ ตะอาลานั้นขึ้นอยู่กับเจตนาของหัวใจเท่านั้น
หัวใจที่จัดว่ายอมสยบต่ออัลลอฮฺ คือหัวใจที่เคลื่อนไหวของมันมาจากแก่นสาระที่แท้จริงนั่นคือความบริสุทธิ์ในที่มีต่ออัลลอฮฺ ตะอาลา เท่านั้น อันประกอบไปทั้ง ความกลัวและความหวัง นั่นถึงจะเรียกว่าหัวใจที่ยอมสยบหรือหัวใจที่อิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺ
หัวใจที่พำนักแห่งความรู้สึก
หัวใจคือสถานที่พำนักของความรักและความเกลียด ความพึงพอใจและไม่ชอบ ความสุขและความเศร้า และความรู้สึกอื่นๆที่คล้ายคลึงกันนี้ ด้วยเหตุนี้เองที่อัลลอฮฺ ตะอาลาได้ตรัสเกี่ยวกับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาว่า “ทั้งนี้เพราะว่าพวกเขาได้ปฏิบัติตามสิ่งที่จะก่อความกริ้วแด่อัลลอฮฺและพวก เขารังเกียจความโปรดปรานของพระองค์ดังนั้นพระองค์จึงทรงทำให้การงานของพวก เขาไร้ผล” 47:28
ฉะนั้น ท่านจงดูเถิดว่า หัวใจที่เป็นแกนกลางหรือฐานรากได้ก่อให้เกิดกิจการต่างๆได้อย่างไร มันจะมีคุณค่าสำหรับบ่าวคนหนึ่งได้เช่นไรกัน โดยขณะที่เขากระทำการงานต่างๆภายนอก แต่ว่าในหัวใจของเขามีความเกลียดชั่งสิ่งนั้น ขณะที่เขาทิ้งการงานที่เป็นบาปต่างๆแต่ว่าหัวใจของเขากลับรักมัน มีความหวังและลิงโลดที่ได้โอกาสกระทำมัน สภาพเช่นนี้ยังคงเป็นอยู่ต่อไปจนกระทั่งวันหนึ่งเขาจะกระทำการฝ่าฝืนอัลลอฮฺ ตะอาลา และละทิ้งการฏออะฮฺ(เชื่อฟัง)ต่อพระองค์
เช่นเดียวกันคนที่เป็นเช่นนี้ เขาจะรักในสิ่งที่อัลลอฮฺ ตะอาลา ไม่พึงพอพระทัย เขาจะเกลียดชังในสิ่งที่อัลลอฮฺ ตะอาลา พึงพอพระทัย โดยตัวเขาไม่มีความสงสัยเลยว่า การกระทำแต่ภายนอกนั้นจะเกิดการสอดรับกับหัวใจ นอกจากนี้ความรักของเขามีให้กับสิ่งอื่นไปจากอัลลอฮฺ ตะอาลา ความกลัวของเขาที่มีต่อสิ่งถูกสร้างต่างๆ หรือมีความกลัวผู้คน หรือความเจ็บป่วย ความยากจน ความตาย หรือกลัวว่าผู้มีอำนาจจะมาทำอันตราย
ผู้ที่หัวใจไม่ยอมสยบต่ออัลลอฮฺ เสมือนคนที่ตายไปแล้ว
หัวใจที่ไม่ได้สร้างขึ้นด้วยความรู้สึกที่ดีงาม ด้วยกับความรักต่ออัลลอฮฺ ตะอาลา ความรักต่อคนศอลิห์(คนดี)ทั้งหลาย ความกลัวอัลลอฮฺ ตะอาลา และความหวังต่อพระองค์แล้วนั้น อัลลอฮฺ ตะอาลา จัดว่ามันไม่ใช่หัวใจ มันเป็นเพียงก้อนเลือดก้อนหนึ่งที่มีอยู่แต่ภายใจกลวงและว่างเปล่า ผู้ที่มีหัวใจเช่นนี้เสมือนคนที่มีแต่เรือนร่างแต่หามีชีวิตไม่ อัลลอฮฺ ตะอาลา ตรัสว่า “และคนเป็นกับคนตายนั้นย่อมไม่เหมือนกัน” 35:22
“และผู้ที่ตายแล้ว แล้วเราได้ให้เขามีชีวิตขึ้นและเราได้ให้แสงสว่างแก่เขา ซึ่งเขาใช้แสงสว่างนั้นเดินไปในหมู่มนุษย์นั้น” 6:122
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้กล่าวว่า
“ประหนึ่งผู้ที่รำลึกถึงพระเจ้าของเขา กับผู้ที่ไม่ได้รำลึกถึงพระเจ้าของเขาเสมือนดั่งผู้มีชีวิตและผู้ที่ตายไปแล้ว”(3)
ทั้ง หมดที่กล่าวมานี้ เป็นการยืนยันความจริงอันยิ่งใหญ่ที่พึงให้ความสนใจ นั่นก็คือ การปฏิรูปหัวใจให้อยู่ในสภาพที่ดี และการทำให้เป้าหมายภายใจถูกต้อง อันจะเป็นพื้นฐานที่การกระทำและความประพฤติทั้งหลายจะถูกสร้างขึ้นมาบนมัน หากเมื่อใดก็ตามที่หัวใจเสียหายการงานต่างๆก็หามีประโยชน์ใดๆอีกไม่ ก็เพราะว่านียะฮฺ (เจตนา) ของเขาเสียหายไปเสียแล้ว ต่อจากนั้นเป้าหมายก็ถูกทำลายลง คนๆนั้นก็เบี่ยงออกจากสัจธรรม วัล อิยาซุบิลลาอฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงคุ้มครองให้เราพ้นจากสภาพดังกล่าวด้วยเถิด)
การสยบจากหัวใจได้รับการตอบแทน แม้จะยังไม่กระทำก็ตาม
ยิ่งกว่านั้น ความประเสริฐของการงานที่เกิดจากหัวใจนั้น จะได้รับการตอบแทน แม้ว่าจะยังไม่ได้กระทำก็ตาม ด้วยเหตุนี้ เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้กลับมาจากสงครามตะบูกและกำลังเข้าใกล้นครมะดีนะฮฺ ท่านได้กล่าวกับบรรดาเศาะฮาบะฮฺของท่านว่า “ในนครมะดีนะฮฺ มีชนกลุ่มหนึ่ง พวกเขาไม่ได้เดินทาง พวกเขาไม่ได้ข้ามหุบเขา แต่พวกเขาอยู่กับพวกท่าน พวกเขาถามว่า โอ้เราะซูลุลอฮฺ ใครกันในมะดีนะฮฺ? ท่านตอบว่า พวกเขาอยู่ในมะดีนะฮฺ แต่มีอุปสรรคขวางกั้นพวกเขาไว้”(4)
อบู ฮุรอยเราะฮฺ เราะดิยัลลอฮุ อันฮุ ได้กล่าวแก่สหายของเขาว่า ท่านจงบอกให้ข้าพเจ้าทราบถึงชายคนหนึ่งที่ได้เข้าสวรรค์ โดยที่ไม่เคยละหมาดเลย เมื่อผู้คนไม่อาจทราบได้ว่าเป็นใคร ก็ถามกลับต่อเขาว่า เขาผู้นั้นเป็นใครกัน? เขากล่าวว่า อุศอยรีม บนี อัลดุล อัชฮัล อัมรฺ บิน ษาบิต บิน วักชฺ เราะฏิยัลลอฮุ อันฮุ(5)
อุศอยรีมเป็นชายคนหนึ่งที่ปฏิเสธการเข้ารับอิสลาม ในขณะที่ประชาชนที่เหลือต่างเข้ารับอิสลาม วันหนึ่งในสงครามอุฮุด เขาได้มาเข้ารับอิสลาม จากนั้นเขาได้ดึงดาบออกมาและเข้าไปร่วมสงครามพร้อมๆกับคนอื่นๆ เขาต่อสู้จนกระทั่งได้รับบาดแผลฉกรรจ์ หลังจากสงคราม เผ่าบนู อัลดุล อัล อัชฮัล ได้เริ่มค้นหาคนในเผ่าที่เสียชีวิต พวกเขาได้พบกับอุศอยรีมกำลังใกล้ตาย พวกเขาต่างประหลาดใจ เพราะว่าพวกเขาได้ทิ้งเขาไว้ข้างหลังแล้ว
พวก เขาถามเขาว่า “อะไรได้นำท่านมาที่นี่ ความรักของท่านที่มีต่อผู้คนของท่าน หรือความกระหายต่ออิสลาม?”เขาตอบว่า “ความกระหายของข้าพเจ้าที่มีต่ออิสลามได้นำพาข้าพเจ้ามาที่นี่ ข้าพเจ้าศรัทธาในอัลลอฮฺและศาสนฑูตของพระองค์ ดังข้าพเจ้าจึงรับอิสลาม แล้วข้าพเจ้าได้ดึงดาบออกมาและเข้าไปร่วมรบกับศาสนฑูตของอัลลอฮฺ ต่อสู่จนกระทั่งสิ่งที่ประสบกับข้าพเจ้านี้ก็เกิดขึ้น”
ไม่น่านเขาก็เสียชีวิตในอ้อมแขนของพวกเขา พวกเขาได้เล่าเรื่องนี้ให้ท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ทราบ ท่านกล่าวว่า “เขาเป็นหนึ่งในชาวสวรรค์” (6)
ประดับประดาหัวใจให้งดงาม
อัลลอฮฺ ตะอาลา ได้ตรัสไว้ว่า “ดังนั้น เจ้าจงผินหน้าของเจ้าสู่ศาสนาที่เที่ยงแท้” 30:30
หมายถึง การตะวัจญุฮฺ (การมุ่ง)สู่อัลลอฮฺ ตะอาลา การตะวักกุล (การมอบหมาย)ต่ออัลลอฮฺ ตะอาลา หรือวความมุ่งมั่นต่อการกระทำทั้งหลายเพื่ออัลลอฮฺ ตะอาลา ซึ่งก็คือการปรับปรุงหัวใจและการประดับประดาหัวใจให้งดงาม เพื่อให้เกิดความรักต่ออัลลอฮฺ ตะอาลา และความรู้สึกถึงการเฝ้าดูของอัลลอฮฺ ตะอาลา ซึ่งลักษณะนี้ถือว่าเป็นลักษณะที่ทำให้ผู้ศรัทธาแตกต่างออกไปจากคนชั่วและมุนาฟิก (คนกลับกลอก) ทั้งหลาย
หากผ้าห่อศพที่งดงามไม่มีประโยชน์อันใดต่อศพที่ตายไปแล้วฉันใด ในทำนองเดียวกันหากว่ามนุษย์ผู้นั้นมีสภาพภายในที่เลวร้าย ประกอบไปด้วยความอาฆาตพยาบาท ความอิจฉาริษยา และความหน้าไหว้หลังหลอก สภาพภายนอกที่ดูดีหรือตบตาคนทั่วไปนั้นก็หามีประโยชน์อันใดไม่ฉันนั้น
.................................................
(1) รายงานโดยบุคอรียฺ(52) มุสลิม(1599)จากหะดีษของนุอฺมาน บิน บะชีร
(2) รายงานโดยบุคอรียฺ(1)และมุสลิม(1907)จากอุมัร อิบนุ อัล ค๊อฏฏอบ เราะฏิยัลลอฮุ อันฮุ
(3) รายงานโดยบุคอรียฺ(6408)สำนวนนี้เป็นของท่าน,และมุสลิม(779)จากหะดีษของอบู มูซา อัล อัชอะรียฺ
(4) รายงานโดยบุคอรียฺ (4423) จากหะดีษ อนัส เราะฏิยัลลอฮุ อันฮุ
(5) มุสนัด อะหฺมัด (23634)
(6) อัล ฮัยษะมียฺ, มัจมูอฺ อัล ซะวาอิด(9/362)อัล อัยษะมียฺ กล่าวว่า คนรายงานทุกคนเชื่อถือได้(ษิกอต)
ที่มา http://www.fityah.com
ให้พ้นจากความนอบน้อมที่กลับกลอกเถิด
